داشتم فکر میکردم که اگه یه بار دیگه ببینمش چی بهش بگم،هنوز نمیدونستم چه اتفاقی افتاده...

همچین بگی نگی یه کم شلوغ بود.همینطور که داشتم تو جمعیت با نگاه دنبالش میگشتم یهو صداشو شنیدم که داره زیر لب اسممو زمزمه میکنه شک داشتم خودش باشه برگشتم دیدم خودشه.با هزار دلهره رفتم جلوش و تو چشماش نگاه کردمو گفتم سلام،نمیدونم چرا تو چشماش اشک حلقه زده بود چشماشو که دیدم نا خداگاه منم بغضم گرفت منتظر جواب سلامش بودم که بی اهمیت از کنارم رد شدو رفت وسط شلوغی جمعیت،جا خوردم به خودم گفتم هر چی هم که از من متنفر باشه جواب سلاممو دیگه میده چون واجبه.

رفتم تو جمعیت دنبالش همینطور که داشتم دنبالش میگشتم بازم صداشو شنیدم ولی مات مونده بودم چرا داره زجه میزنه رفتم جلوتر ببینم چه خبره دیدیم یه جسد که روی صورتشو با پارچه پشونده بودن روی زمینه و داره براش گریه میکنه نمیدونستم کیه.خیلی دوست داشتم بفهمم کیه که خودش پارچه رو کنار زدو صورت جسدو دیدم،تازه فهیدم که چی شده و چرا جواب سلاممو نداد

اون جسد،جسد خودم بود